ห็นพวงหรีด กรีดใจ ให้รัดทด โศกสลด หมดแรง อ่อนแข้งขา สองตาพร่า อาบแก้ม แห่งน้ำตา เจ้ามาลา ล่วงลับ ดีบชีพวาย ณ เนินดิน ถิ่นนี้ มีร่างเจ้า แสงเทียนเคล้า ควันธูป ดูใจหาย ก่อนเคยเคียง เรียงคู่ อยู่แนบกาย ช่างใจร้าย มัจจุราช มาพรากนาง แสงเดือนเลื่อน เคลื่อนคล้อย ลอยลงต่ำ แสงเทียนนั้น ดับแสง แห่งแสงฉาย ควันธูปจาง ร้างกลิ่น สิ้นเนินนาน เวลาผ่าน กาลนี้ มีเพียงเรา อธิฐาน วิญญาณ เจ้ารับรู้ ติดตามสู่ ทุกภพ เพื่อพบเจ้า ชาตินี้จาก พรากกัน นั้นเพียงเงา ใจสองเรา ไม่พราก แม้ร่างจร
1058
2
0
หน้าส่วนตัว
