คิดไม่ถึงว่าดวงใจไม่คิดถึง ปล่อยคนซึ้ง เคว้งคว้างกลางความเหงา พร่ำรำพันกับวันวาน ผ่านรอยเงา เก็บภาพเก่า วันเคยหวานเพื่อรานใจ เคยเขียนกลอนวอนเว้าเฝ้าวิงวอน ที่อ้อนกันวันก่อนยังจำได้ โอย.. ใจเอย.. ปวดแทบป่นก็ทนไป รอวันหนึ่งรั้งไม่ไหว ..ให้มันพัง เขียนกลอนช้ำมาร่ำลาอย่างว้าเหว่ คนติดเกาะกลางทะเล ยังมีหวัง คนโดนทิ้งกลางทาง เขาหมางชัง หมดความหวังจะรั้งหวนทวนมาคืน ก่อนจะจบคำลา น้ำตาหลั่ง หมดพลังรั้งรอ ไม่ขอฝืน ถึงต้องกลืนกินความช้ำ จะกล้ำกลืน ไม่เป็นอื่น คิดถึงเธอเสมอตาย
1587
10
0
หน้าส่วนตัว
