..๏ หรือฉันมีชีวิตเพื่อผิดหวัง เพียงลำพังพ่ายแพ้อ่อนแอแสน แค่ปล่อยวันเปลืองวัยไปแกนแกน ฝืนยิ้มแค่นบางครั้งทั้งอกตรม ถ้าหัวใจเป็นกระดาษคงขาดวิ่น เจ็บจนชินจนชาจนสาสม เพียงเพราะไร้เดียงสาหลงคารม ใจเอ๋ยจมความผิดหวังกี่ครั้งมา ต้องซบหมอนซ่อนสะอื้นในคืนเหงา หวังว่างเปล่าขณะใจโหยไห้หา คนที่ไร้ใครรับซับน้ำตา คอยให้ฟ้ารุ่งสางอย่างเดียวดาย หมดหวังแล้วเรียวรุ้งของพรุ่งนี้ ฝันเคยมีก็เหมือนเพื่อเลือนหาย ซากชีวิตที่กำลังซังกะตาย เลิกตะกายไขว่คว้าความปรานี ๚ะ๛