ฉันก็แค่มนุษย์โลกผู้อ้างว้าง เขาเดินทางมาจากโลกแห่งความฝัน ดูแตกต่างดังแสงดาวกับพระจันทร์ เธอเลือกใครไว้ผูกพันฉันรู้ดี มองดูเข็มนาฬิกาชี้หน้าฉัน ขณะมันก้าวเดินไปในหน้าที่ ปลายเข็มจิ้มเจาะใจไม่ปรานี กระทั่งมีน้ำตาใสรั่วไหลริน ใจฉันกลายเป็นขี้ผึ้งถูกไฟเผา ใจเธอเล่าเหตุใดกลายเป็นหิน ทุกนาทีโมงยามน้ำตาริน ทุกวันนี้ฉันดื่มกินแต่น้ำตา เธอมีเขากอดกกฝังอกซ้าย ฉันก็กลายเป็นเศษรักปักอกขวา นาทีรักในทุกเข็มนาฬิกา ไม่หลงเหลือเวลาให้หมุนเดิน
816
3
0
หน้าส่วนตัว
