burst
นั่นเมฆครึ้มอืมครึมดูซึมเซา
นั่นเม็ดฝนหล่นเอาเราใจหาย
นั่นฟ้าแลบแสบตาเมื่อคราใด
นั่นกระทบถึงใจคนไกลกัน
ฟ้าเปลี่ยนไปตามฤดูก็รู้แน่
แต่ใจคนอาจผันแปรยิ่งกว่านั้น
ฤดูใจมีเท่าไหร่...ไม่รู้มัน
ถึงฟ้าเปลี่ยนทุกวัน...ไม่เท่าใจ
สำหรับฉันฟ้าเปลี่ยน...ใจไม่เปลี่ยน
แม้คลื่นฝนวนเวียนอยู่ใกล้ๆ
เสียงฟ้าร้องฟ้าผ่าน่าตกใจ
มรสุมหนักแค่ไหนใจยังทน
แต่...ฝนที่ตกทางโน้นอีกกี่ที
หนาวถึงคนทางนี้...ช่างสับสน
ฉันแน่ใจว่าใจฉันมันยังทน
แต่หัวใจแต่ละคนไม่เหมือนกัน
หากฟ้าเปลี่ยนใจจะเปลี่ยนเหมือนกันไหม
ฉันแน่ใจว่าไม่ใช่หัวใจฉัน
แต่ใจเธออาจสั่นไหวไปทุกวัน
คิดแล้วใจของฉันชักไม่ดี
จึงมองฝนอย่างคนท