สองหัวใจสองความคิดต่างจิตใจ ยากเกินไปหากร่วมสร้างบนทางฝัน ความคิดของเราแตกต่างดูห่างกัน เธอกับฉันเราคงร้างแยกทางเดิน... ในความรักความผูกพันมันไร้ผล เราสองคนเหมือนยิ่งใกล้ใจห่างเหิน ความหวั่นไหวของใจที่เผชิญ เพราะบังเอิญใครผ่านมาพาใจตรม... เธอก็เหงา ฉันก็เหงา เราต่างช้ำ ถูกจองจำเพียงเพราะความเหมาะสม ในทางเราสองคนต่างทนขืนขม ร่วมโศกตรมสามเส้าทนเศร้าหมอง... อยากหลุดพ้นจากบ่วงเล่ห์เสน่ห์ร้าย หากต้องตายจักยอมพร้อมสนอง รู้แล้วรักครั้งนี้มิได้ครอง ไม่อยากถูกจองจำตรมน้ำตา...
1744
13
0
หน้าส่วนตัว
