แก้วนีดา
รอคอย
บอกลา
ไม่ขอรอคอย ใครแล้ว
แก้วคนนี้กลัว ความผิดหวัง
ด้วยเธอมีคนรัก มากมายจัง
ขอหันหลังยอมจากลา ออกมาเอง
เวลาเปลี่ยน ใช่แก้วเปลี่ยน
แต่แท้จริง ยังคงมั่น
ที่เก่าเวลาเดิม ณ ตรงนั้น
ที่ที่ฉันนั่งชมจันทร์ อยู่เดียวดาย
เหงาไหมใจถามใจ ใจเจ้าเอ่ย
เขาละเลยห่างหาย ให้เจ้าเหงา
วันนี้เขามาหลอก บอกรักเรา
อีกวันเขา บอกรักใครไม่รู้เลย
จะรอคอยกันทำไม กับคนเก่า
คนที่เขาไม่ได้รัก สักแค่ไหน
แค่พ่านมาพบหน้า แล้วจากไป
แต่ทำไมนะทำไม ให้เขาไปใจต้องตรม
น้ำใสใสไหลริน ลงอาบแก้ม
แก้วยอมแพ้เธอแล้ว สิ้นสงสัย
ขอตัดรัก