๑๗ ในกาลนั้น พลันสัมมา พระพุทธ (พุด-ทะ)
เห็นอุป นิสัย ในมรรคผล
ซึมอาบเอิบ องคุ ลิมาลโจร
หากทำตน มาตุฆาต ขาดเสื่อมไป
๑๘ เสด็จองค์ ทรงลีลา คราเช้าตรู่
โจรซุ่มดู อยู่กระโจน ตะโกนไล่
หมายพิฆาต พระหัตถ์นิ้ว ลิ่วทันใด
ร้องด่าไป หยุดโล้นซ่า ข้าไม่ทัน
๑๙ เราหยุดแล้ว แต่ท่าน ยังไม่หยุด
พุทธพจน์ บทถ้อย ร้อยเสกสรร
คุลิมาล หาญท้า ด่าประจาน
โกหกกั