เธอสอนพี่ ให้รัก แล้วจากไป ดูหรือไย มาพราก คนใจดำ พี่หลงคอย คอยเธอ เพ้อหลงคำ จนเจ็บจำ ช้ำใจ เพราะไม่เคย เธอสอนพี่ ให้รัก ให้พี่รู้ แล้วไม่อยู่ เคียงคู่ ชื่นชมเชย พี่เลยหวัง หวังไป สลายเลย กลับเปรียบเปรย เย้ยคำ จนหนำใจ มีรอยหวาน ผ่านมา จากยอดมิตร ดั่งยาพิษ น้ำผึ้งขม ตรมทรวงใน พี่คนซื่อ ไม่รับรู้ ไม่สนใจ หลงเล่นไฟ เพียงนิด ผิดขอจำ เธอสอนพี่ สอนแบบนี้ สอนพี่ได้ สอนพี่ให้ โง่งม สมควรทำ คงถึงคราว ของพี่ ที่ใช้กรรม ให้เธอทำ ตามสาย ตามใจเธอ
1314
10
0
หน้าส่วนตัว
