แดดเช้า
โห่ ... ตีเกราะเคาะไม้ในคืนค่ำ
ไล่ราหูระยำครอบงำเงื่อน
ค่อยค่อยคืบหลืบเงาคอยเฝ้าเยือน
แล้วล่องเลื่อนลอยคว้างกลางแสงจันทร์
คนหน้ากลมชมจันทร์หันโห่ก้อง
เฝ้าร่ำร้องเรียกชนให้ยลนั่น
เห็นไหมเงาเข้าครอบขอบนวลพรรณ
ชวนช่วยกันไล่ราหู กู่ก้องดัง
คนแห่มา ... ตะโกนไล่ให้สิ้นเงื่อน
ไล่เงาเลื่อนหายลับกับความหวัง
อยากเป็นใหญ่ในฟ้ากว้างช่างน่าชัง
ข้าจะฝังเงาดำดับอับปาง
เสียงโห่ก้องร้องร่ำกลางค่ำดึก
ปลุกคนคึกไล่ราหูกู่ขัดขวาง
คนหลับเพลินเดินมาดูสู้ทุกทาง
พอมีบ้างร่วมกลุ่มชุมนุมกัน
แต่บางคน .. แสนรำคาญระคายนัก
จะไสผลักทำไมในคืนฝัน
หลับดีดีเสียงปี่กลองก้องฟาดฟัน
สงบงันเงียบดีกว่าอย่าวุ