อัลมิตรา
.....ยามราตรีที่คลาดปราศจันทร์ส่อง............แสงเรืองรองผ่องพรรณอันสาดแสง
แม้นห่างเหินเกินจิตคิดปรวนแปลง............แม้นอับแสงแรงใจไหวหวาดกลัว
วสันต์สาดพัดใจให้ไหวหวาด.......................ศศิคลาดปราศห้วงดวงสลัว
ดารารายใยห่างยังมืดมัว.............................ใจระรัวกลัวเกรงเพลงโศกครวญ ฯ
.....แม้นเพ็ญแขแลหลงตรงขอบฟ้า.............อีกดารามาลับดับเหหวล
ควรหรือหนอท้อถอยพลอยใจรวน...............ฤากำสรวลครวญคร่ำระกำกลาย
ลมกรรโชกโยกใจให้ไหวหวั่น.....................อีกวสันต์พลันตกวิโยคหมาย
ใยเส่าสั่นผันผวนชวนฟูมฟาย...................ใยเสื่อมคลายในรักประจักษ์จำ ฯ
......อย่าท้อถ