ฉันรู้จักนิยามความเจ็บปวด มันร้าวรวดกล้ำกลืนแสนขื่นขม ทั้งชีวิตเปลี่ยวเหงาเศร้าตรอมตรม ก็เพียงก้มหน้าพร้อมยอมจำนน ฉันมิอยากให้ใครมารับรู้ สิ่งอดสูให้สังเวชถึงเหตุผล อยากเก็บไว้สถิตย์ติดกมล แม้นหมองหม่นทนบ้างช่างปะไร ขอนำความหวังดีที่เธอมอบ แทนสิ่งตอบเมตตาอัชฌาศัย กรุณาจงรับเอากลับไป ฉันมิได้อยากเฉือนเหมือนแบ่งปัน ฉันไม่อยากให้ใครได้รู้จัก มันจะหนักจะหน่วงถ่วงความฝัน ความเจ็บปวดขอไว้มิให้กัน อยู่อย่างนั้นตรงนี้ที่คุ้นเคย