มาลีรัตนา
ฉันอยู่ในเกลียวเมฆที่เสกแพร
ท่ามดวงแดล้อห่มของลมทุ่ง
มาจะร้างแรมไพรหมายผดุง
ให้มาลีหอมฟุ้งสุดคุ้งธาร
อีกดอกปีปบุษบงแทนมงกุฏ
แด่วีรบุตรแกร่งกร้าวผู้ห้าวหาญ
อีกดอกพุดพิชญยา ฟ้าประทาน
มาสวมร้อยเป็นสังวาลใต้ลานโพธิ์
อีกช่อดวงบุษบันกระสันสร้อย
ก็จะคล้อยธารเคลื่อนให้เลื่อนโล้
สู่สวนขวัญแดนศิลป์ ถิ่นชงโค
จันทร์กะพ้ออักโขโยทะกา
มะลิวัลย์แต่งแต้มมาแซมถ้อย
ก็จะร้อยด้วยใจหาญปานบุหงา
ระบัดใบรังสิมันตุ์ทั้งนาคา
บรรโลมหล้าระบายเมืองให้เรืองราย
ซากุระร่วงโรยจะโชยชื่น
ดุจใจชื้นชื่นฉ่ำระส่ำสาย
ประหนึ่งเพียงเวียงแววแก้วกำจาย
ให้อวลอายบาทรถปรากฎมี
โอแก้วขวัญพราวสายจะพรายแสง
โ
1184
2
0
หน้าส่วนตัว
