ฟังวาจากล่าวรักสลักจิต ประกาสิทธิ์ร่ายคำลำนำหวาน เสียงสำเนียกเรียกรักยังกังวาน ดั่งวิมานวานฟ้ามาพร่าพรม ให้ฤทัยอาลัยในความรัก ไม่อาจผลักผันผ่านความขื่นขม ถึงต้องเศร้าเหงาใจไปตรอมตรม เพราะอกซมหลงคำอำบทความ กลับหลงเชื่อมิเผื่อสิ้นเยื้อรัก ดังมีดปักหักใจแตกกระสาน ไม่อาจต่อเติมฝันตลอดกาล เพราะวิญญาณขาดรักพักแรงใจ โอ้ว่าสิ่งหวานซึ้งที่ตรึงจิต กลับเป็นผิดกบฏคำนี่ไฉน ไม่เหลือสิ่งจริงรักประการใด เหมือนเหยียบใจแสร้งบอกคำลอกลวง
1929
6
0
หน้าส่วนตัว
