อีกคืนหนึ่งที่เหงาเศร้าดวงจิต มองแสงดาวกระพริบกลางเวหา ไร้แสงเดือนเมฆามาบังตา สายลมพาหนาวเหน็บให้เจ็บทรวง มองรอบกายเปล่าเปลี่ยวเหลี่ยวแลหา ไร้เพื่อนมาเป็นเพื่อนเหมือนไม่ห่วง เพียงส่งใจไปหาเจ้าพุ่มพวง หวังเจ้าล่วงรับรู้อยู่แก่ใจ ฝากสายตามาพร้อมล้อมดวงดาว สุกสกายรอยยิ้มที่สดใส ซ่อนความทุกข์ดุจเมฆเร้นอยู่ใน ขอรู้ใจความหมายความคิดถึง อีกคืนหนึ่งซึ่งแสนแฝงความเศร้า คงมีเราเดียวดายหมายใจถึง ส่งให้เจ้าจากแดนไกลให้คนึง เธอจะซึ้งหรือไม่ให้ระทม