วชรกานท์
แหวกม่านหมอกเจือจางสว่างจ้า
สุริยาโผล่มาจากขุนเขา
สายลมพัดแผ่วแผ่วแว่วแว่วเบา
ก่อนสองเราเคียงคู่อยู่ท้องนา
เดินหยอกเย้าเคล้าคลอพนอรัก
ประสบพักตร์อายเอียงอย่างเดียงสา
ตืนวันผันผ่านไปไม่นำพา
การศึกษาพาแยกทางให้ห่างกัน
เจ้าฐานะร่ำรวยอำนวยเอื้อ
สาวเอื้องเหนือลาสู่แดนสวรรค์
เข้าเขตรั้วมหา'ลัยใจผูกพันธ์
เราต่างมั่นสัญญาถึงลาไกล
ปล่อยหนุ่มนาอาชีวะอันต่ำต้อย
ตะวันคล้อยย่ำสายัณห์จิตหวั่นไหว
ตำสัญญาว่ารักพี่มิเปลี่ยนใจ
กาลผ่านไปเงียบหายไร้ข่าวคราว
เบอร์ไม่มีจะเมล์มาก็หาไม่
บังเอิญไปในเมืองมีเรื่องเศร้า
เห็นหนึ่งหญิงหนึ่งชายเดินคลอเคล้า
ใจพี่บาวแน่นเหน็บเจ็บในทรวง
แหวกม่านหม
1191
2
0
หน้าส่วนตัว
