พุดพัดชา
สวรรค์สั่งตรงเธอลงมาเพื่อเชือดฉัน
ให้ผูกพันให้เจ็บปวดให้เสน่หา
แล้วบันดาลใจให้เธอนั้นพลันพรากลา
ให้เดียวดายเหว่ว้าชอกช้ำกัปป์กัลป์รอ...
สวรรค์มิได้แกล้งแล้งน้ำใจไปดอกนะ
เพียงเพื่อจะให้ใช้กรรมให้เพ้อพ้อ
ให้หัวใจเจ็บช้ำเสียให้พอ
แล้วก็ขอฝากบทเรียนรักมักทุกข์ใจ..
ไม่เสียใจในรอยกรรมย้ำรอยแผล
เป็นกรรมแก้กรรมเก่าเงาร้าวไหว
ใครจะทำให้ทุกข์สักปานใด
รู้อภัยไม่ลงทัณฑ์ฝันร้ายเรา..
สวรรค์เพียงเพิ่มบทลดหย่อนโทษ
เธอยังโหดไม่พอพ้อใจเหงา
ฝากน้ำผึ้งปนยาพิษบนปลายลิ้นเอาใจเรา
แท้เพราะเขาไม่อยากทำร้ายตายทั้งเป็น..
ช่างเมตตาน่ารักนักกับบทนี้
ช่างปรานีตีบทแตกให้รู้เห็น
ช่างใจดีที่ยังไม่เ
1181
8
0
หน้าส่วนตัว
