ธรรมชาติแกล้ง นอนฟังเสียงเม็ดฝนหล่นถูกพื้น โศกสะอื้นอุราแทบอาสัญ ลมพายุกระหน่ำช้ำจาบัลย์ น้ำท่วมพลันข้าวกล้าต้องมาตาย ธรรมชาติแปรผันคอยกลั่นแกล้ง ปีฝนแล้งน้ำเพียงหยดสิ้นหดหาย มาปีนี้ข้าวไม่รอดต่างวอดวาย มองดูสายฝนพรำน้ำตาริน หวนคิดถึงปีก่อนนางจรจาก เพราะแล้งมากแก้วตาจึงลาถิ่น ปีนี้กลับข้าวล้มจมพื้นดิน ใจแทบสิ้นมองฝนทนระกำ ข่าวน้ำท่วมโฉมตรูรู้หรือเปล่า พี่ปวดร้าวทุกข์ทนจนเพ้อพร่ำ หวังเพียงเจ้าเนื้อกลอยส่งถ้อยคำ บรรเทาช้ำเติมแรงใจให้เหมือนเดิม ฯ
2165
1
0
หน้าส่วนตัว
