บทกวีนับร้อยคอยขีดเขียน ผ่านวัยเวียนวกวนทนสืบสาน ทนประณามหยามย่ำเพื่อตำนาน เรี่องกล่าวขานยกย่องนั่นหมองมัว คิดแล้วท้อง้องอนสะท้อนหวัง รือจะพังพับฐานลานสลัว อนาคตหมดค่าดูน่ากลัว จะทำตัวอย่างไรไม่อายดิน ขอจงรักเรือนไทยมิใครกล้า ใครจะมาเชิดชูกู้ทรัพย์สิน จงร่ำเถิดเชิดชูคู่ธานินทร์ อย่ากัดกินเกาะกันให้บรรลัย ร่วมประพันธ์สืบสานตำนานนี้ ให้มั่งมีอนาคตอันสดใส ให้ก้องกู่กล่าวขานทะยานไกล ข้ามเขตไพรเลื่องลือระบือความ ๐๒/๑๑/๒๕๔๗ ๑๐:๔๙:๑๕ น. ผลิใบสู่วัยกล้า
982
14
0
หน้าส่วนตัว
