นรศิริ
อรุณฤกษ์เบิกฟ้านภาผ่อง
อรุณทองส่องหล้าอุษาใส
ดั่งคนที่มีหวังพลังใจ
ดวงฤทัยใสกระจ่างสว่างพราว
ชีวิตที่เป็นอยู่ดูสดชื่น
ประดุจคืนเพ็ญพร่างกระจ่างหาว
เคยหม่นหมองครองขมมานานยาว
หลากเรื่องราวเลวร้ายผ่านไปแล้ว
ทุกสรรพสิ่งจริงที่มีสองขั้ว
มีดีชั่วเรียงริ้วเป็นทิวแถว
คุณความดีคู่คนดีมิเคยแคล้ว
คนทำชั่วส่อแววว่าด่วนลง
ไม่เคยสาปแช่งด่าหรือว่าบ่น
หากแต่คนจิตชั่วมัวไหลหลง
อบายกามตามติดให้ปลิดปลง
ดั่งถูกส่งเหินห่างร้างความดี
สำหรับฉันผู้ใจบุญเคยหนุนเกื้อ
แทบไม่เหลือชีวาวายกลายเป็นผี
ถูกทำร้ายกระหน่ำทั้งย่ำยี
ทั้งที่ฉันปรานีช่วยฉุดเธอ
เธออาจไม่สำนึกในวันนี้
ฉันยินดีอภัยให้เสมอ