เธอเห็นดาวเหล่านั้นเหมือนฉันไหม ดาวน้อยใหญ่โลดเต้นอย่างเร้นเสียง ชื่นชมดาวแค่เราก็คงพอเพียง เราสองคนร่วมเคียงระเบียงดาว ดาวลอยดวงสรวงสวรรค์ชั้นอากาศ เอาท้องฟ้าเป็นกระดาษของหนุ่มสาว เด็ดดาวลอยน้อยใหญ่อันพรายพราว มาเรียงร้อยรอยสกาวตระการตา เรานอนหนุนแขนกันสวรรค์ไหว ทอดสายตามองไปในเวหา อยากให้รักโดดเด่นเช่นดารา บนลานฟ้าหล้าฝันอันพร่างพราว เธอเห็นดาวดวงนั้นเหมือนฉันไหม นั่นคือรักที่ลอยไปในห้วงหาว โอ้รักเราในวิมานลานดวงดาว ส่องสกาวโชติช่วงกว่าดวงใด 5 มีนาคม 2548