มณีจันทร์
.อยากจะรู้ทำไมใจรักเธอ
เฝ้าพร่ำเพ้อหัวใจใฝ่เรียกหา
แรกได้พบเพียงนิดติดตรึงตา
หลงรักเธอเหมือนว่าจะขาดใจ
ตราบวันนี้ที่ใจยังใฝ่ฝัน
นึกหวาดหวั่นวันลาคราหวั่นไหว
ภาพเธอยิ้มติดตรึงซึ้งทรวงใน
อยากจะได้เพียงเธอที่เพ้อครวญ
ยังใฝ่ฝันถึงวันอันสุกใส
ยิ้มละไมตรึงติดเมื่อคิดหวน
แม้ห่างไกลหัวใจไม่เรรวน
ใจรัญจวนเหมือนว่าคราใกล้กัน
ยังใฝ่ฝันถึงวันที่เราสอง
เคยเคียงครองข้างใจไม่เหหัน
เพราะว่ารักมากล้นจนผูกพันธุ์
ผ่านคืนวันด้วยรักแสนปักใจ
ตราบวันนี้ใจเพ้อละเมอหา
หวั่นอุรารักเลือนเบือนผลักไส
ภาพเธอยิ้มติดตรึงซึ้งทรวงใน
อยากจะได้เพียงเธอเพ้อรำพัน....