ลมปะทะใบหน้าชาวาบวูบ
บรรจงลูบเช็ดไล้ไล่ปลายผม
นั่งในนี้มียานพาพุ่งชนลม
แดดอ่อนพรมพร่างทั้งคันตะวันทา
หักทิศเลี้ยวเอี้ยวตามล่องช่องทางวิ่ง
ทะยานนิ่งเนิ่นนับแต่ขับหนา
เสียงเจื้อยแจ้วแล้วเลยเอ่ยวาจา
มีทีท่าว่าไม่มียุติลง
นิสิตสาวกล่าวกันบ่อยมิน้อยหนุ่ม
ต่างจับกลุ่มกล่าวกันไปตามประสงค์
อาจารย์เอ็ดเอื้อยอ้อยท่านค่อยปลง
นิสิตคงความดังไว้อย่างมา