แมวคราว
ครั้งหนึ่งดั่งได้ยินมา... ยังมีชาวนา
หล่อล่ำกำยำเหลือหลาย
ทำนาหากินเลี้ยงกาย.. ปู่ย่าตายาย
อยู่ไร่อยู่นาป่าดอน
ชีวิตมิได้เดือดร้อน...ค่ำมาหลับนอน
กระท่อมหลังน้อยเย็นใจ
เช้าตรู่นี้ดูแจ่มใส..จูงควายออกไป
คราดไถเหมือนเช่นเป็นมา
ระหว่างทางในข้างมรรคา..ลมหนาวพัดพา
เห็นงูเห่าสาวซมซาน
หนาวเย็นเช่นชีพวายปราณ..สุดทรมาน
งอก่องอขิงนิ่งงัน
ชาวนาเอ่ยถามโดยพลัน..งูเห่าเจ้านั้น
นอนอยู่มานานแล้วฤๅ
งูสาวจับจ้องร้องอือ...อย่าทำซื่อบื้อ
จงรีบมาอุ้มดิฉัน
อยากอิงอกอุ่นคุณนั้น..หนาวหายเร็ววัน
ตัวฉันจักได้แข็งแรง..
ชาวนาฝืนยิ้มแห้งแล้ง..นัยตาเคลือบแคลง
คุณไม่กัดผมแน่นา
งูสาวร้อ