เดือนแรมแจ่มจางนภางค์หมอง เหม่อมองความหมายในม่านฝัน เลือนลางพร่างไปในม่านควัน คืนนั้นไร้แสงแห่งจันทร์งาม หนาวหนาวคราวเดี่ยวอยู่เปลี่ยวจิต เพียงดาวดวงนิดที่ไหวหวาม กระพริบพรายที่ปลายฟ้าหม่นคราม ร้องถามหาจันทร์อยู่ในใจ ขับกลอนสอนใจให้คลายเศร้า เพียงเงาเคราะห์ผ่านอย่าหวั่นไหว มาแล้วก็ต้องผ่านไป จันทร์ลับ...กลับใหม่เมื่อถึงกาล
1924
47
0
หน้าส่วนตัว
