จิตรุยพุ่ย
จิตรุยพุ่ยเริ่มรุ่ยรุ่งริ่งร้าว
แรงร่วงกราวยาวยืดไร้ร่างสิง
เหมือนไอน้ำสลายสิ้นถิ่นพักอิง
จิตประวิงวิ่งวนชลสายธาร
งานรัดติ้วหมุนติ้ววิวทางหัว
ใจเริ่มรัวเต้นระริกกระดิกสาน
เร่งรัดรีบถีบเรื่องร่ายรายการ
ครั้งเริ่มงานไร้ช่วงพักห้วงตรึง
ซ้ำฟันคุดฉุดกายให้เจ็บปวด
แสนร้าวรวดซวดซ้ำย้ำรวมหนึ่ง
หรือว่ากลัวไม่ล้มให้คะนึง
เลยรีบบึ่งให้แก้มล้นออกมา
อยากลองหนีงานเที่ยวสักร้อยหน
จะได้ยลว่าใครจะผวา
ลองรับงานที่ฉันปั่นคณา
จะรู้ว่ามากแท้เกินคำชม
แต่มาคิดอีกทีกลัวเจ็บหนัก
กลัวกระอักเมื่องานไร้คนสม
แล้วกองไว้ให้เราคืนภิรมย์
ต้องมาก้มหน้าสางเหมือนดั่งเคย
อยากแต่งกลอนให้คึกคัก
1611
6
0
หน้าส่วนตัว
