ไม่อยากพาตัวเองไปอยู่ที่เก่าเก่า นั่งมองใครต่อใครเขา..แสดงความรัก..ความห่วงหา เห็นเขานั่งกุมมือ...เห็นเขานั่งสบตา เห็นเขาพูดจาหยอกล้อ...เหมือนที่เราเคยเคย ไม่อยากได้ยิน...ไม่อยากเห็น... ไม่อยากเสแสร้งทำเป็นเฉยเฉย เห็นเมื่อไร...ปวดใจทุกทีเลย มันเหงาเหลือจะเอ่ย...เมื่อคิดถึงคนคุ้นเคย..ของใจ ไม่อยากเป็นคนขี้อิจฉา... แค่เพียงกลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหว ได้แต่นั่งเหงาคนเดียวเรื่อยไป อยู่คนเดียว..เดียวดาย...ยังดีกว่านั่งมองใครใครเขารักกัน