บนข.
เมื่อฉันอ่านกลอนหวานประมาณรัก
อิ่มใจนักตามกลอนจนอ่อนไหว
อักษรรักหญิงชายระบายไป
เผยความในแนบกลอนสะท้อนมา
ชายเฝ้าเพียรเขียนกลอนไว้อ้อนพร่ำ
ทุกเช้าค่ำคร่ำครวญรันจวนหา
หญิงก็แต่งกลอนเอ่ยเผยวาจา
รจนาหัวใจใส่บทกลอน
หากเก็บรักฝากฟ้าเวลานี้
คงเต็มปรี่ด้วยรักเป็นอักษร
ฝากทะเลเหว่ว้าด้วยอาวรณ์
รักคงค่อนคงคาล้นวารี
เก็บคำรักหญิงชายเรียงรายสิ้น
ฝากผืนดินบรรจบทุกภพนี้
ทั้งแดนไตรคงเอียงเพียงเพราะมี
คำรักนี้โน้มถ่วงจากดวงใจ
ฉันจึงอ่านกลอนหวานประมาณรัก
เพื่อพิงพักอารมณ์ที่บ่มไหม้
เก็บคำรักอักษรใช่อ้อนใคร
หรือโยงใยใฝ่รักให้หนักทรวง
แต่อยากแต่งกลอนหวานประมาณว่า
ใน
1590
22
0
หน้าส่วนตัว
