mini_pk
ฉั น เ ป็ น เ พี ย ง
..."เทียนไข"...เล่มหนึ่ง
ซึ่งคอยเป็นที่พึ่งของเธอยามหมดแสง
มีเพียงแสงไฟเบาบาง - - ไม่ได้สว่าง...ร้อนแรง
เมื่อไหร่ที่ฟ้าแจ้ง...หน้าที่ส่องแสงก็หมดไป
ยอมเผาตัวเองทุกครั้งที่เธอต้องการ
ยอมหลอมเหลวจนเป็นธาร...น้ำตาใส
จนวันที่ฉันหมดหน้าที่ - - เพราะไขที่มีได้ละลายหมดไป
จำต้องยกหน้าที่ให้เทียนไขเล่มใหม่...
ช่ ว ย ใ ห้ ค ว า ม ส ว่ า ง ไ ส ว ต่ อ ที
และฉันกลายเป็นกลุ่มควันฟุ้ง
ที่คอยมองดูเธอจากที่สูง...ไร้แสงสี
ห วั ง ว่ า เ ที ย น เ ล่ ม นั้ น . . .
จะให้แสงสว่างได้ทุกครั้งที่เธอต้องการนะคนดี
กลุ่มควันที่กำลังจะจางกลุ่มนี้..."ยังห่วงใย"
ฝั น ไ ว้ . . .
หากเ
2507
1
0
หน้าส่วนตัว
