จันทร์ใจเย็นมาตลอด ฟ้าโอบกอดอาทิตย์มิคิดใคร่ แต่บัดนี้ตะวันเอาแต่ใจ ตนมีไฟคิดใส่ไฟตลอดเวลา ยามค่ำคืนจันทราน่าสงสาร บางเมฆผ่านปิดบังตนจากฟ้า บางฝนตกหกหายหน่ายชะตา พอสางซ่าก็รุ่งเช้าเร้าร้อนเกิน ตะวันบ่นตนทำหน้าที่หนัก คอยส่องแสงทักให้นกหกเหิน แสดงเวลาให้ผู้คนได้ก้าวเดิน จันทราเมินไม่เห็นความดีใด จันทร์ตอบ การงานกับการรัก โปรดรู้จักแยกออกจะได้ไหม เอาเรื่องงานผสมเรื่องรักทำไม มันไม่ใช่อารมณ์อันเดียวกัน มีต่อนะครับ