สองมือกราบ แทบเท้าแม่ ผู้กำเนิด ได้ก่อเกิด เป็นคน จนเติบใหญ่ แม่เฝ้าถนอม กล่อมเกลี้ยง เลี้ยงด้วยใจ เพราะลูกไซร์ แก้วตา และดวงใจ แม่แสนเหนื่อย แสนล้า ยามหาเลี้ยง กล่อมด้วยเสียง สำเนียง ที่สดใส ยามลูกน้อย จะนิทรา ยามมือไกว เปลร่อนไหว ลมพัดเย็น นิ่งนิทรา หุหุ ต่อไม่ได้ น้ำตาไหลลลลลลลลลลลล
1794
2
0
หน้าส่วนตัว
