ระงมฟ้า เมื่อฝนพรำ เหมือนเสียงร่ำ ระกำใจ น้ำตา ที่บ่าไหล ระทมใน ฤทัยตรม หยาดเหงื่อ และแรงกาย ก็หวังหมาย ได้ชื่นชม ฝนฟ้า ทำนาล่ม ขมขื่นใจ ในชะตา ข้าวแก่ เกือบได้เกี่ยว อีกนิดเดียว จะเห็นค่า หมดแล้ว หมดแรงล้า หมดปัญญา จะกู้คืน ธรรมชาติ ไม่เป็นใจ ชาวนาไห้..อกสะอื้น สู้ทน...ทน กล้ำกลืน หวังพลิกฟื้น ชะตากรรม เดือนนี้ เมื่อปีก่อน ก็ร้าวรอน นี่..ย้อนย้ำ เยียวยา อันชอบธรรม ก็อ้ำอึ้ง ทึ้ง ถ่าย เท เช่นนี้ หากหนีน้ำ