ถึงเธอจะ แสนดี หามีไหน ทั้งห่วงใย ใจแน่ มิแปรผัน เฝ้าดูแล เช้าเย็น ไม่เว้นวัน แต่ใจฉัน ด้านชา ไร้อารมณ์ อยากจะบอก ออกมา คำว่า " รัก " จำต้องหัก ดวงจิต เพราะพิษขม ที่เขาทำ เอาไว้ ฉันให้ตรม ร้าวระบม เกินกว่า รักษามัน อาจจะเป็น เพราะใจ ที่ตายด้าน ยังต่อต้าน ข้างใน ฤทัยฉัน ขอเวลา สักนิด ครวญคิดกัน หวังคืนวัน มาลบ เกลื่อนกลบไป อยากจะให้ ร้างเลือน รอยเปื้อนรัก ที่เคยพัก พึ่งพา ได้อาศัย ลืมคนลวง ฉันช้ำ จนหนำใจ จากฤทัย ของฉัน นั้นเสียที