ปลูกดอกไม้ไว้ต้นหนึ่ง ไม่เคยซึ้งถึงคุณค่า ปลูกรักด้วยใจปอง หวังเคียงครองเปี่ยมศรัทธา ทุ่มเทด้วยใจคอย วันเดือนคล้อยกาลเวลา กลิ่นหอมอวลตามลม ได้ชื่นชมสมเจตนา ดอกขาวพราวพิสุทธิ์ ชื่อดอกพุดหรือเก็จถะหวา ต้นกล้าเจ้ากร้านแกร่ง ฤๅร้อนแล้งไร้วาสนา ขาดฝนคนใส่ใจ เป็นดอกไม้ธรรมดา รกร้างหญ้ารกเรื้อ ผึ้งผีเสื้อมินำพา ก้านใบยังชูช่อ ยืนต้นรอฝนหลั่งมา ดินดอนรากหยั่งลง เจ้ายืนยงคงชีวา ชุ่มเอยชุ่มน้ำฝน น้ำใจคนทักทายมา คำคุ้นยังมิลืม ใจสุดปลื้มเคยสัญญา อยากปลูกร
2331
1
0
หน้าส่วนตัว
