หน้าส่วนตัว
เป็นเด็กน้อยด้อยอ่อนหัดเจนจัดรัก
จึงอกหักช้ำช้ำซ้ำนะนั่น
สะใจดีที่โง่เง่าเขลาเท่าทัน
รับรางวัลถ้วยทองคล้องโบดำ
ด้วยแววตาซื่อใสไร้เล่ห์เหลี่ยม
มิทัดเทียมกลโกงโยงชอกช้ำ
เวทนานะหัวใจที่ไม่จำ
เจอะคมคำย้ำรักหลอนยอกย้อนใจ
จะกี่ครั้งกี่คราวที่หนาวเหน็บ
ใจปวดเจ็บเสียขวัญคว้างหวั่นไหว
ต้องซานซมตรมร้าวทุกคราวไป
อีกเมื่อไรใจจำจดเป็นบทเรียน.
887
9
0
