รอยสัมผัสในใจไยร้าวลึก มิเคยนึกว่าใจจะได้แผล เอื้ออาทรมิเคยมาเหลือบแล หัวใจแย่เกินกว่าจะทานทน หากหัวใจฉันเป็นเช่นกระดาษ คงเปื่อยขาดตามจิตที่สับสน แม้หัวใจเป็นเช่นดั่งสายชล คงหมุนวนดั่งวันวนของหัวใจ จึงต้องเรียกหัวใจให้คืนกลับ อย่าคิดรับความทุกข์ที่ผลักไส คอยรับรู้เท่าทันความเป็นไป ให้หัวใจอยู่ได้อย่างทนทาน
980
4
0
หน้าส่วนตัว
