บนข.
ดูก่อนเถิดภารดา
ผู้หาญกล้าโดยชาติหรือขลาดเขลา
ผู้มุ่งมาดวาดฝันอันทึมเทา
โลกเพียงเงามายามาเยี่ยมเยือน
ใครหลอกใคร
ระหว่างใจวิปริตติดปมเงื่อน
หรือโลกร่ายจริตมาบิดเบือน
ให้แชเชือนหลงลับไปกับกาล
สรรพสิ่งที่เห็น
จึงแค่เป็นสายลมอันพรมผ่าน
ผู้หลงเงาเฝ้าเพียรเขียนวันวาน
แล้วสำราญซึมทราบภาพมายา
แก่นสารคือสิ่งใด
มีบ้างไหมฝูงคนได้ค้นหา
ก้าวจากบ่วงร้อยผ่านกาลเวลา
ตัดมายาอามิสอันติดตน
ผู้เสพเสวยโลก
จึงทุกข์โศกมิสร่างก่อสร้างผล
รสแห่งโลกชักนำย้ำกมล
ด้วยเล่ห์กลอำพรางไปทางมัน
วัฏฏะอันยืดยาว
ยากสืบสาวให้สุดถึงจุดนั้น
สองข้างทางวัฏฏะสารพัน
ล้วนสิ่งสรรจร