ดอกบัว
ฉันเดินทางดาษดารในดินเดือด
มีหยดเลือดน้ำตาหยาดอาศัลย์
ในดินดิบทางเดินที่ต่างกัน
ที่เดินผ่านหม่นมืดดูเวียนวน
บางเส้นทางที่เห็นเร้นรอยชัด
ล้วนรอบจัดซัดเซทับปี้ป่น
สิ่งที่เห็นขับเคี่ยวช้ำกมล
ต่างดั้นด้นเดือดดารผลาญธานี
ฉันเดินทางรกร้างทั้งวางเปล่า
มีเรื่องเศร้ามากมายให้หมองศรี
พื้นพิภพวิบัติทั่วปฐพี
โลกพิศดารเหลือที่จะพรรณา
ในทางเดินดาษดารปราศสีสรร
มีแบ่งชั้นดินแดนแสนอ่อนล้า
ทั้งดินแยกแตกลายกรายนานา
ต่างเข่นฆ่าราวีมีเล่กล
หนึ่งชีวิตลิขิตเส้นทางเดิม
มาต่อเสริมธานีมิสับสน
ปลงปลดปล่อยรอยต่อให้แยบยล
รวมพ้องชนพ้นกรรมที่ทำมา
โลกระอุร้อนรนจนข้นแค้น
มาเกี่ยวแขนก่อเกื้อ