ทรายกะทะเล
คนอย่างเธอ คิดว่า ฉันอ่อนนัก
แล้วทายทัก ก็ผิด คิดไฉน
สิ่งเลวร้าย ก็ป้าย สี ให้จบไป
เอาบ้านเป็นให้ซุกหัวนอนทุกวัน
อย่าทำให้ฉันต้องเจ็บมากกว่านี้
ไม่มีให้ แต่งฉียไป ไม่อยากว่าให้แปรผัน
อย่าทำให้ต้องเศร้าโศก มาจาบัลย์
อย่าไปหันเหชีวิตผิด สิทธิของเรา
ต่อนี้ไป ฉันเข็ดขยาดแขยงนัก
ให้ประจักษ์ แก่ตา พาหันเห
เธอทำลูกเสียใจ ในใจ ไม่เชือนแชร์
เธอมาแช่ให้ฉันอยู่มา กับที่กันทำไม
ปล่อยฉันไป ทำมาหากิน สิ้นทุกข์โศก
ไม่อยากหมก จุกจิก พลิกสงใส
อย่ามาทำเป็น ว่าฉัน ไม่มีทุกครั้งไป
หาเงินได้ด้วยตัวเอง ไม่เกรงกลัว......
ขอตาสว่าง.......ไปสีกที จะได้ไหม...........