บ้านวรรณกรรมคนตัวเล็ก
มิได้เป็นพระเอกอเนกค่า
ยากจะหาน้องนางแนบข้างอุ่น
ยิ่งสาวงามนามเพราะเสนาะคุ้น
มิการุณย์ชายตามาเมียงมอง
อดีตเก่าร้าวรวดและปวดเจ็บ
ขื่นขมเหน็บเก็บตัวกลัวหม่นหมอง
มิกล้าเผยเอ่ยเอื้อนเรือนใจปอง
ได้แต่จ้องผ่องพรรณทุกวันคืน
หวังว่าเธอเจอทักสักครั้งหนึ่ง
แม้มิซึ้งตรึงจิตสักนิดฝืน
ก็ยังดีที่รักหากขวัญยืน
แกล้งหยิบยื่นทักทายในเวลา
ฟังเสียงฝนหล่นโปรยโชยลมพัด
โบกสะบัดซัดสาดบาดใจข้า
เธอจะเป็นเช่นไรห่างสายตา
อยากยลหน้าเคียงคู่เฝ้าดูแล
ฝันใฝ่ฟังข้างเคียงสำเนียงเจ้า
เพียงสองเราเนาคู่ดูเพ็ญแข
รุ่งเช้าตื่นชื่นจิตชิดดวงแด
มิใช่แค่เพียงฝัน "ฉันรักเธอ"
คำปลอบโยนโอน
1009
1
0
หน้าส่วนตัว
