เมื่อเอินทรีกระพือปีกหลีกจากหล้า ทะยานฟ้าหมายห้วงสรวงสวรรค์ เรียงร้อยถ้อยเสลาสลักจำหลักพลัน รงษ์ วงษ์สวรรค์" ณ วงวรรณกรรมไทย เป็นตำนานภาษาสง่าสวย ระรื่นรวยคมคำล้ำสมัย หลายถ้อยคำจำจดหมดหัวใจ ประทับในความทรงจำดื่มด่ำทรวง มาวันนี้ ทูนอิน สิ้นสูญแล้ว ดุจดวงแก้ววูบดับลับแดนสรวง ทิ้งไว้แต่ผลงานการทั้งปวง ดุจเงินยวงพรายแพรวแก้วแผ่นดิน วางหนังสือทุกเล่มเต็มบนหิ้ง เทิดทูนยิ่งตำราค่าแห่งศิลป์ เป็นตำนานสืบศรีมณีรินทร์ ครูเพียงสิ้นลมหายใจใช่สิ้นงาน
2319
4
0
หน้าส่วนตัว
