พุด
http://www.thaipoem.com/forever/ipage/song774.html
(สี่แผ่นดิน)
ผม..
พบเธอคนดี..
ที่ชื่อแสนแปลกแปลกแสน
แม่* ดอกจำปูน *
ที่งามแสนงาม
งามเข้มงามเต็มไปด้วยสีสัน
งามให้..
ชวนฝันชวนใฝ่
ชวนให้ดวงใจใหลหลงพะวงคลั่งเพ้อ
ละเมอถึงคะนึงหา..มิเว้นว่าง..มิเว้นวัน
คนดี หากทว่า..
ระหว่างเราแสนน่าเศร้าใจนัก
ที่คุณมาช้าไป
เพราะ...
ผม..เลือกตัดสินใจแล้วว่า..
ตราบชั่วชีวาชีวิตนี้
จะไม่ขอพลีมีรักพันธนาใคร...ไปตราบชั่วนิจนิรันดร์
ไม่..
แม้น..บางวันบางครั้ง
ใจผมจะเหว่ว้าตามประสาปุถุชนบ้าง
เพราะผม..
ก็คือคน...คน..ที่ยังมีเลือดเนื้อหัวใจ
หาก
ผมเลือกที่จะมั่นคงหนักแน่นใจเดินไปในทา