ดาวอังคาs
หนทางเดินเป็นแผ่นไม้ไต่ยาวเรียง
ได้ยินเสียงก่นคำด่าแปร่งปร่าหู
เฮ้ยมึงพาวะโว้ยเบ๊งเอ็งข้ากู
ปากประตูดินแดนถ่อยด้อยสาธุชน
มองดูบ้านกั้นผุปะหาไม้ติด
สารทิศป้ายหาเสียงเรียงรายหน
นี่น่ะหรือคือที่อยู่ของผู้คน
อันหลุดพ้นศิวิไลซ์ไล้ลำเค็ญ
คูเหม็นเน่าหนักหนากว่าปลักควาย
ชีวิตมึนเมามายกระสายกระเส็น
ตำกรอกถ้วยอวยหม้อเพราะจำเป็น
เช้าจรดเย็นเห็นประจำระกำกาย
ชีวิตร้าวเจ้าปัญหาชิงหมาเกิด
ชาติกำเนิดจะเชิดคอก็บ่ไหว
สังคมสูงยังเหยียบซ้ำกรรมปางใด
ลมหายใจใช้ยืนยันยังวิญญาณ์
อาชีพแสนหรูหราหาของเก่า
ซาเล้งเน่าสนิมกร่อนร่อนค้นหา
อาชีพกุ๊ยเกือบทุกผู้ดูเกลื่อนตา
ซื้อขายยาฯฉุดคร่าปล้นคนสัญจร
1539
11
0
หน้าส่วนตัว
