.. หันมองสายฝนริมหน้าต่าง .. ปล่อยความรู้สึกที่เปล่าว่างให้เคลื่อนไหว ถามตัวเองเบาๆ .. ว่าฟ้าดูเศร้าเพราะเหตุใด หรือท้องฟ้าแอบคิดถึงใคร..เมื่อตะวันที่เคยใกล้กลับไกลตา .. กำลังเหงาอยู่ใช่ไหม .. ได้โปรดอย่าร้องไห้เลยฟ้าจ๋า เพราะจะทำให้ฉันยิ่งเพ้อ..คิดถึงเธอที่เคยสบตา หากพรุ่งนี้เธอไม่กลับมา..แล้วฉันจะเหว่ว้าสักเท่าใด .. โปรดอย่าทำให้หลงใหลในสายฝน .. เพราะฉันกำลังคิดถึงใครบางคนอย่างอ่อนไหว มองสายฝนที่สร่างซา..แต่ความโหยหาอยู่เต็มใจ เมื่อความรู้สึกมันขาดหาย..และนั่นคือใคร..ที่เป็นเธอ