อยากจะย้อนคืนวันที่ผันผ่าน ที่เธอนั้นเคยอยู่คู่ปรึกษา คอยถามไถ่ทุขสุขกันทุกเวลา แล้วบอกว่าคิดถึงกันทุกวันคืน ยามจะนอนอวยพรกลับให้หลับฝัน ถึงกลางวันลืมตาอย่ามัวฝืน ส่งข้อความหากันให้ฝันยืน เคยสดชื่นสองเราไม่เศร้าเลย มาวันนี้เปลี่ยนไปโอ้ใจฉัน ขาดสะบั้นเหมือนสิ้นไร้ดวงใจเอ๋ย สุดหว้าเหว่แสนทุขใจไม่เสบย ยากจะเอ่ยความในให้ใครฟัง เหมือนอยู่กลางทะเลเอ้กานัก เปรียบถูกควักหัวใจเอาไปฝัง แล้วยามนอนพี่อวยพรให้ใครฟัง คิดแล้วหลั่งน้ำตาอาดูรใจ คิดถึงเขามากเกินไปลืมไม่ลงแล้วเราจะทำอย่างไรกับตัวเองดี