จิตใจสงบ ครบทั้งห้า อย่าท้อถอย อย่าใจลอย ค่อยค่อยเดิน เหินจุดหมาย หากเหนื่อยนัก ปัหใจใคร ทั้งใจกาย บ้างร้องไห้ ก็ช่าง ไม่ห่างกัน ถึงกายห่างอย่างไร ไม่วอกแวก สติแตกแบกเอาไว้ คงไม่หาย ให้ค่อยปล่อยวางบ้างพักใจกาย เขารังแกไม่วางวาย เราไม่ลืม อย่าไปอาฆาตใครให้เหนื่อยนัก ย่อมตระหนัก ในคำพระ พร้ำสอน อย่าโกรธใคร ให้ลำบาก แม้นอาวรณ์ ไม่ก่อจอง เวรกรรม ให้ วอดวาย เวรไม่หยุดเพราะเราไปจำคำนั้น โชคหลายอันปันไปให้ไม่สาย อย่าไปคิดใครมาทำให้เราวาย ถึงเราตายก็ ยกโทษ ให้ทุกคน.........