หยิบปากกาเขียนกลอนเรียงถ้อยคำ ความทรงจำในอดีตเริ่มเลือนหาย ความฝันเมื่อวันวานเริ่มมลาย และเริ่มหายเป็นอดีตและความทรงจำ ณ.บัดนี้ฉันคนนี้จะรื้อฟื้น ใจสะอื้นหัวใจเริ่มหวั่นไหว ภาพอดีตเริ่มขึ้นมากลางหัวใจ ไม่มีใครลบมันได้นอกจากเธอ ยามหลับฝันตอนกลางคืนนั่งพร่ำเพ้อ นอนละเมอเฝ้าคิดถึงแสนสุดเหงา ในตอนนี้คงมองเห็นแค่ตัวเรา แล้วจะเฝ้ารอเขาอยู่ทำไม เธอมีใจเป็นอื่นแล้วทอดทิ้ง ใจไม่จริงทิ้งบางสิ่งให้ห่วงหา ปล่อยให้หนาวให้เหงาอยู่ทุกครา อยากบอกว่าฉันเกลียดเธอคนหลอกลวง
1187
1
0
หน้าส่วนตัว
