ปราณรวี
เสียงสุดท้ายวังเวงบรรเลงแผ่ว
เธอจะแว่วยินไหมให้กังขา
กับมุมมืดมิดชิดปิดหูตา
หมดเหนื่อยล้าอาทรทั้งร้อนเย็น
เหลือเพียงร่างทอดยาวราวหลับใหล
ละทิ้งไว้ปวงสุขและทุกข์เข็ญ
ไม่สนใจใยดีที่เคยเป็น
หยุดโลดเต้นวิ่งตามความต้องการ
พระรูปหนึ่งเยื้องย่างนั่งธรรมาสน์
หมู่มวลญาตินิ่งสดับรับธรรมสาร
ท่านเปรียบเปรยเอ่ยถึงซึ่งพรหมญาณ
ยกนิพพานสูงสุดดั่งพุทธองค์
บทส่งท้ายร่ายเรียงเพียงให้คิด
อย่ายึดติดสิ่งใดจนไหลหลง
ด้วยความตายหมายหัวทั่วเผ่าพงษ์
มิมั่นคงเลือกไพร่หรือใหญ่โต
อะนิจจา วะตะ สังขารา อุปาทะวะยะธัมมิโน
อุปัชชิตะวา นิรุชฌันติ เตสัง วูปสโม สุโข
ว่าสังขารทั้งหลายไม่เที
3804
11
0
หน้าส่วนตัว
