วสุนทรา
ลานไม้ป่าเขียวชะอุ่มเป็นซุ้มเถา
ดลใจเราให้ก่อเกิดอารมณ์ศิลป์
ร่ายคำหวานปานว่าเป็นศิลปิน
กลั่นจากจินต์สื่ออักขราภาษาใจ
ความงดงามที่ได้พบและสัมผัสท่ามกลางธรรมชาติอันอยู่รายล้อมรอบกายนั้น..
..เปรียบดั่งเป็นเช่นความรักรักคงหวาน
สุขสำราญเลิศเลอมิสงสัย
คงเป็นรักอันซาบซึ้งตราตรึงใจ
เทิดทูนไว้ด้วยหทัยเปี่ยมภักดี
เปรียบดั่งบุญคงเป็นบุญหนุนนำสร้าง
จึงสล้างกระจ่างใจในวันนี้
หวานละมุนกรุ่นอาทรค่อนมากมี
ด้วยรักนี้จักพลีแด่มหาชน
มองดูฟ้าฟ้าสีครามยามเมฆหลบ
เส้นขอบฟ้าคล้ายบรรจบเหนือทิวสน
ยามนี้ใจสุขสงบไม่ทุกข์ทน
คล้ายหยุดซนซอกซอนย้อนมายา
มองตะวันตะวันรอนอ้อนสิงขร
ทิ้งแสงอ่อนหลับลับ