ความทรงจำสุดสายที่ปลายฟ้า
ขอโทษ...ที่ทำให้เหนื่อย
เรื่อยเปื่อย...ทำเป็นไม่สน
แต่เธอ...ก็ยังอยู่ทน
ตามจริง...เธอเป็นคนที่ฉันจริงใจ
ยอมรับ...ว่าไม่ดีมากมาย
แต่ว่า...ยอมตายเพื่อเธอได้โยไม่หวั่นไหว
ก็รู้...ว่าเธอเหนื่อยกายและหัวใจ
แต่ทำไม...เธอยังรักกันเสมอมา
ขอบคุณ...ทุกเวลาที่นึกถึง
ขอบคุณ...ทุกครั้งที่คะนึงเฝ้าห่วงหา
ขอบคุณ...ที่ทนอยู่ด้วยกันทุกเวลา
ขอบคุณ...ทุกวาจาที่ให้กำลังใจ
อยากถาม...ว่าเพราะอะไร
เธอยัง...อยู่กับคนที่ไม่เอาไหน
ทั้งที่...ฉันไม่ใช่คนขี้เอาใจ
แต่ทำไม...เธอยังเป็นเหมือนเช่นเคย
คนอย่างฉัน...มันก็ทำได้แค่นี้
เท่าที่มี...คือรักจากใจที่เปิดเผย
แต่สัญญา...ว่าจะรักเหมือนที่เคย
ไม่เ