พิพัฒนชัย พรมศรี
๑.
๏ วางมาดขึ้นธรรมาสน์
พลาดพลาดพล่ามไปตามเพลง
เอาเคร่งไว้อวดเคร่ง
และเอาคนไว้อวดคน ''
๒.
๏ ช่างมันช่างหัวแม่
ใครจะแย่ใครจะจน
ใครกระเสือก ใครกระสน
ก็ช่างแม่มันประไร
๓.
๏ เพรียกพล่ามอหิงสา
แหม็บแหม็บมาเรื่องจัญไร
เอ้าโฮ่ง เฮกันไป
ไปเป็นเถ้าเถือกตะกอน
๔.
๏ เถอะปากก็อ้างศีล
เถอะส่วนตีนก็ตำบอน
ไม่รู้หนาวไม่รู้ร้อน
ไม่รู้หลักรู้ประชา
๕.
๏ หยุดเถิดลูกหยุดเถิด
หยุดชูเชิดสันดานกา
ห้อยพ่อไม่รู้ค่า
ก็อย่าห้อยให้อายตน
๖.
๏ หงอกเฒ่าไม่รู้เฒ่า
ไม่เพลาพักสัปดน
บ่งเกวียนอยู่เวียนวน
กระโหย่งเดิน กระแหย่งเดิน
๗.
๏ รักชาติกระเหน็จชอบ
ขึงข่ายรอบเ