อุดมการณ์กับความรักบนเส้นขนาน เหมือนสะพานรถไฟที่มองเห็น ตีขนานเรื่อยไปอย่างที่เป็น สิ่งที่เห็นสิ่งที่เป็นห่างไกลกัน ฉันคิดว่าเราสองจะบรรจบ สิ่งที่พบกลับเป็นได้แค่ฝัน ฉันและเธอจากกันชั่วนิรันดร์ ไม่มีวันหันกลับมาคืนดี ทั้งสวดมนต์ภาวนาและอ้อนวอน ให้เธอถอนให้อภัยคนผิดนี้ ทุกคืนวันแผ่เมตตาด้วยหวังดี หวังไว้ว่าคนดีจะเข้าใจ หวังไว้ว่าสักวันฟ้ากำหนด เธอคงหมดความทรนงอภัยให้ หากฟ้ามีตา ดินเป็นกำลังใจ ขอเยื่อใยผูกพันเหมือนดั่งเคย