แก้ว กรุงเก่า
............เคยรักกันมั่นใจไยเคืองพี่
เมินหน้าหนีไม่พูดจาหน้าหม่นหมอง
กลับบ้านเจอหน้ากันไม่หันมอง
เสื้อผ้าพี่เอามากองอยู่นอกชาน
............พี่ผิดพลาดพลั้งไปอภัยเถิด
เรื่องที่เกิดเพราะคำเขามาเล่าขาน
อย่าไปเชื่อฟังคำน่ารำคาญ
ปากชาวบ้านชอบยุยั่วเรื่องผัวเมีย
............เห็นว่าเรารักกัน...มันอิจฉา
จึงนินทาใส่ร้ายพี่มีแต่เสีย
พี่ไม่เคยรักใครหรอกนอกจากเมีย
สาวผมเปียที่น้องเห็นเป็นเพื่อนกัน
(ฝ่ายเมียได้ยินคำแก้ตัวน้ำขุ่นๆ โกรธมาก....วิ่งเข้าห้อง...ปิดประตูดัง...โครม!...)
โธ่.....เมียจ๋า....หันหลังฟังผัวก่อน
อย่าแง่งอนวอนว่าอย่าเดียดฉันท์
เปิดประตูฟังคำผัวรำพัน
ไม่รักกันเหมือ
3249
11
0
หน้าส่วนตัว
