ผู้เฒ่า
ยังอ่อนหัดเซ่อเซื่องเรื่องรักใคร่
ยังอ่อนไหวอุปเท่ห์เสน่หา
ยังละอ่อนเชิงชาญด้านกามา
ยังศรัทธาความรักและภักดี
พลัดหลงยุคผิดสมัยใจอ่อนล้า
ไร้เดียงสากับคำรักและศักดิ์ศรี
ต้องเปลี่ยนแปลงเติมต่อให้พอดี
บนวิถีเรื่องคู่ของผู้ชาย
เพราะฉันใหม่เพียงชั่วเดือนแล้วเลือนลับ
ก็เหมือนกับป้ายรถหมดความหมาย
เป็นป้ายแดงยามเขาเปลี่ยนก็เจียนตาย
ใจละลายเจ็บช้ำเหลือน้ำตา
ไม่เจ็บแค้นเคืองโกรธคิดโทษเขา
เพราะตัวเราอับโชควาสนา
คนโง่โง่ยอมให้หมิ่นสิ้นราคา
สมน้ำหน้าค่าตัวเพียงชั่วคราว
เพราะไม่เห็นเป็นเสือเอาเรือจอด
ไปไม่รอดสิ้นชื่อต้องอื้อฉาว
เป็นผู้ชายไม่เปรี้ยวยังเกรียวกราว
ให้สาวสาวติดป้ายแดงแ
1715
13
0
หน้าส่วนตัว
