เก็บมะลิ ร้อยมาลัย ตั้งใจมั่นจะร่วมกัน ลงนาวา ฝ่าคลื่นใหญ่กุหลาบแดง อีกดอก บอกทรามวัยจะมอบไว้ ให้แด่ แม่ย่านาง เป็นต้นหน คนขับ จับหางเสือจัดใบเรือ เตรียมพร้อม มิยอมว่างดูแนวช่อง ร่องน้ำ พร้อมนำทางกับมีเธอ มิห่าง อยู่ข้างกาย นำนาวา ฝ่าลม ผสมคลื่นไปบนพื้น ชลาลัย ตามใจหมายทะเลคราม ยามนี้ สีเพราพรายเย็นด้วยสาย ลมฉ่ำ เมื่อค่ำคืน ( ต้องเป็น เมื่อค่ำลง ) ดาราพราว คราวจันทร์ นั้นลาลับแลระยับ ตื่นตา พาลุ่มหลงตะวันรุ่ง พรุ่งนี้ ที่มั่นคงจะมุ่งตรง สานฝัน อย่างมั่นใจ แต่เหงื่อตก อกสั่น สุดหวั่นหวาดแล้วก็หยาด น้ำตา ก็บ่าไหลเข่าก็อ่อน ตอนจ้อง เมื่อมองไปเธอมีใคร ช่่วยงาน การเดินเรือ หันหลังกลับ หลับตา เห