นิลวรรณ
จมอยู่ในจินตนาการมานานนัก
กับความรักเอ่อล้นจนหวั่นไหว
สร้างสิ่งลวงห่วงหาเฝ้าอาลัย
กับบางใครบางคนจนจริงจัง
ตกอยู่ในห้วงเหวเปลวไฟร้อน
หลงภาพหลอนซ่อนซึ้งคะนึงหวัง
ซึมซับสิ่งสดใสไม่จีรัง
ทุกภวังค์ฝังใฝ่ลืมไม่ลง
รู้ทั้งรู้ต้องมีวันที่เจ็บ
ยังกอบเก็บก่อฝันมั่นประสงค์
เฝ้าทอถักปักปั้นทั้งบรรจง
พร้อมเสริมส่งคงไว้ให้ยั่งยืน
ไม่ยอมรับความจริงถูกทิ้งขว้าง
สิ้นทุกอย่างร้างไร้ใจยังฝืน
เฝ้ารอสิ่งเกินคว้ากลับมาคืน
ทั้งหลับตื่นสร้างภาพฉาบมายา
จมอยู่ในจิตนาการมานานนัก
อยากหยุดพักสิ่งวาดปรารถนา
ลืมความรักหนักหน่วงที่ลวงตา
พร้อมตื่นมายอมรับกับความจริง